::เรื่องสั้น:: คิดถึง
posted on 19 Oct 2010 14:33 by kondora in ShortStoryชื่อเรื่อง : คิดถึง
โดย : Kondora
ภาพ : Kondora
__________________________________________________________________
นับจากนี้เราจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วใช่ไหม แล้วเธอคิดถึงผมบ้างไหม
ผมเห็นเธอมาที่นี่ ตอนเช้าเธอจะซื้อแซนด์วิซปูอัดไข่กุ้งกับน้ำผลไม้กลับไป บางวันผมจะเจอเธอวันละหลายครั้ง แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเธอชื่ออะไรหรอกนะ แต่ที่รู้คือผมอยากเจอเธอทุกวัน
. . เดือนที่แล้ว . .
วันแรก
มันเพิ่งถูกเปิดได้ไม่นานจากใครบางคนซึ่งผมก็ไม่รู้จักเหมือนกัน และผมก็ได้มาประจำการอยู่ที่นี่ ทำหน้าที่คล้ายๆยาม ไม่ได้มีคนจ้างผมมา แต่ผมมาด้วยความสมัครใจ เพราะเหตุผลเดียวในตอนนั้นคือ "แอร์เย็นๆ"
มันเพิ่งถูกเปิดได้ไม่นานจากใครบางคนซึ่งผมก็ไม่รู้จักเหมือนกัน และผมก็ได้มาประจำการอยู่ที่นี่ ทำหน้าที่คล้ายๆยาม ไม่ได้มีคนจ้างผมมา แต่ผมมาด้วยความสมัครใจ เพราะเหตุผลเดียวในตอนนั้นคือ "แอร์เย็นๆ"
วันที่4
และในที่สุดผมก็ได้พบกับเธอ เธอช่างน่ารักเหลือเกิน ทั้งแววตาและรอยยิ้ม ทำให้เหตุผลทั้งหมดที่ผมมาอยู่ที่นี่คือ"เธอ"เธอคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ผมนั่งๆนอนๆอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ผมมองเธอแต่เธอกลับไม่สนใจผมเลยแม้แต่นิดเดียว ทำยังไงถึงเธอจะสนใจผมนะ . . .
และในที่สุดผมก็ได้พบกับเธอ เธอช่างน่ารักเหลือเกิน ทั้งแววตาและรอยยิ้ม ทำให้เหตุผลทั้งหมดที่ผมมาอยู่ที่นี่คือ"เธอ"เธอคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ผมนั่งๆนอนๆอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ผมมองเธอแต่เธอกลับไม่สนใจผมเลยแม้แต่นิดเดียว ทำยังไงถึงเธอจะสนใจผมนะ . . .
วันที่7
วันนี้ผมตื่นแต่เช้ามารอเธอ และเธอก็มา คราวนี้ผมมีแผนเรียกร้องความสนใจจากเธอด้วย เธอกำลังจะเดินมาทางผมแล้ว ผมร้องเสียงดังเพื่อเรียกเธอ มันสำเร็จ!เธอมองมาที่ผมแล้ว แต่. . .เธอกลับทำสีหน้าแปลกๆใส่ผมแล้วเธอก็เดินจากไป สรุปมันได้ผลหรือไม่ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
วันนี้ผมตื่นแต่เช้ามารอเธอ และเธอก็มา คราวนี้ผมมีแผนเรียกร้องความสนใจจากเธอด้วย เธอกำลังจะเดินมาทางผมแล้ว ผมร้องเสียงดังเพื่อเรียกเธอ มันสำเร็จ!เธอมองมาที่ผมแล้ว แต่. . .เธอกลับทำสีหน้าแปลกๆใส่ผมแล้วเธอก็เดินจากไป สรุปมันได้ผลหรือไม่ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
แล้วเธอก็หายไปหลายวันเลย ผมก็ได้แต่นอนจมกองความเหงาอยู่อย่างนั้น แอร์เย็นๆมันกลับไม่ทำให้ผมมีความสุขได้อีกต่อไป
วันที่18
แล้วเธอก็กลับมาจนได้ จากที่ได้แต่นอนเหงาอยู่ลำพัง โลกกลับสดใสขึ้นมาทันใด คราวนี้เธอยิ้มให้ผมด้วย แล้วเธอก็เดินเข้าไปในอาคารที่เย็นฉ่ำนั่น ผมอยากจะเดินตามเธอเข้าไป แต่ก็ทำไม่ได้ คงเป็นเพราะธรรมเนียมที่ทำต่อๆกันมาหล่ะมั้ง หรืออาจจะเป็นกฏเกณฑ์อะไรบางอย่างที่ห้ามไม่ให้"ยาม"เข้าไป
แล้วเธอก็กลับมาจนได้ จากที่ได้แต่นอนเหงาอยู่ลำพัง โลกกลับสดใสขึ้นมาทันใด คราวนี้เธอยิ้มให้ผมด้วย แล้วเธอก็เดินเข้าไปในอาคารที่เย็นฉ่ำนั่น ผมอยากจะเดินตามเธอเข้าไป แต่ก็ทำไม่ได้ คงเป็นเพราะธรรมเนียมที่ทำต่อๆกันมาหล่ะมั้ง หรืออาจจะเป็นกฏเกณฑ์อะไรบางอย่างที่ห้ามไม่ให้"ยาม"เข้าไป
วันที่22
วันนี้ผมตื่นสาย อาจจะเป็นเพราะฝนตก อากาศจึงเย็นสบายเป็นพิเศษ เมื่อลืมตา ผมก็เห็นเธอยืนอยู่ข้างๆผม เธอยิ้มให้ผมอีกแล้ว พร้อมกับยื่นหมูปิ้งให้ไม้นึง ผมไม่อยากจะกินมันเลย ผมอยากจะกอดมันไว้ ให้หายคิดถึงเธอ แต่ก็กลัวเธอจะน้อยใจ ผมเลยต้องกินมัน กินจนหมดไม่เหลือแม่แต่เศษเสี้ยว!
วันนี้ผมตื่นสาย อาจจะเป็นเพราะฝนตก อากาศจึงเย็นสบายเป็นพิเศษ เมื่อลืมตา ผมก็เห็นเธอยืนอยู่ข้างๆผม เธอยิ้มให้ผมอีกแล้ว พร้อมกับยื่นหมูปิ้งให้ไม้นึง ผมไม่อยากจะกินมันเลย ผมอยากจะกอดมันไว้ ให้หายคิดถึงเธอ แต่ก็กลัวเธอจะน้อยใจ ผมเลยต้องกินมัน กินจนหมดไม่เหลือแม่แต่เศษเสี้ยว!
วันที่24
ในเมื่อเธอให้หมูปิ้งผม ผมก็อยากจะให้อะไรเธอบ้าง เราเป็นผู้ชายก็ต้องให้อะไรผู้หญิงบ้าง ผมจึงลงมือขุดหาสิ่งล้ำค่า สิ่งที่ผมรักที่สุด"กระดูกไก่"แล้วคราวนี้ผมจะมอบให้กับเธอ ซึ่งผมรักมากกว่าสิ่งอื่นใดในโลกนี้ ผมมอบให้เธอเมื่อเธอมา เธอรับไปแล้วยิ้มให้ผม แต่ทำไมเธอถึงโยนมันทิ้งไปหล่ะ เธอคงไม่รักมันเหมือนผม แต่ก็ไม่เป็นไร
แค่ขอให้ผมได้เจอเธอก็พอ
ในเมื่อเธอให้หมูปิ้งผม ผมก็อยากจะให้อะไรเธอบ้าง เราเป็นผู้ชายก็ต้องให้อะไรผู้หญิงบ้าง ผมจึงลงมือขุดหาสิ่งล้ำค่า สิ่งที่ผมรักที่สุด"กระดูกไก่"แล้วคราวนี้ผมจะมอบให้กับเธอ ซึ่งผมรักมากกว่าสิ่งอื่นใดในโลกนี้ ผมมอบให้เธอเมื่อเธอมา เธอรับไปแล้วยิ้มให้ผม แต่ทำไมเธอถึงโยนมันทิ้งไปหล่ะ เธอคงไม่รักมันเหมือนผม แต่ก็ไม่เป็นไร
แค่ขอให้ผมได้เจอเธอก็พอ
วันที่29
เธอมานั่งข้างๆผมแล้วพูดกับผมมากมายเหลือเกิน แต่บอกตามตรงผมไม่รุเรื่องหรอก แต่ที่รู้เธอคงจะดีใจมาก จากสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มนั่น และผมก็ดีใจที่เธอมีความสุข และดีใจที่ได้นั่งเป็นเพื่อนคุยกับเธอ
เธอมานั่งข้างๆผมแล้วพูดกับผมมากมายเหลือเกิน แต่บอกตามตรงผมไม่รุเรื่องหรอก แต่ที่รู้เธอคงจะดีใจมาก จากสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มนั่น และผมก็ดีใจที่เธอมีความสุข และดีใจที่ได้นั่งเป็นเพื่อนคุยกับเธอ
วันสุดท้ายที่ได้เจอเธอ[30]
วันนี้เธอหายไปแล้ว . . . หายไปไหนไม่รู้ และผมรับรู้ได้จากเซ๊นซ์ของผมว่าเธอจะไม่กลับมาอีกเธอย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วหล่ะ ผมเห็นรถคันหรูมารับเธอที่หน้าบ้าน เธอสวยที่สุดในทุกๆวันที่ผมเจอ ชุดสีขาวนั่น การแต่งหน้า และรอยยิ้ม เธอคงไม่กลับมาอีก และผมก็ไม่อาจจะรั้งเธอไว้เช่นกัน เพราะถ้าส่งเสียงร้องไปเธอก็ได้แค่หันมา เท่านั้นเอง
วันนี้เธอหายไปแล้ว . . . หายไปไหนไม่รู้ และผมรับรู้ได้จากเซ๊นซ์ของผมว่าเธอจะไม่กลับมาอีกเธอย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วหล่ะ ผมเห็นรถคันหรูมารับเธอที่หน้าบ้าน เธอสวยที่สุดในทุกๆวันที่ผมเจอ ชุดสีขาวนั่น การแต่งหน้า และรอยยิ้ม เธอคงไม่กลับมาอีก และผมก็ไม่อาจจะรั้งเธอไว้เช่นกัน เพราะถ้าส่งเสียงร้องไปเธอก็ได้แค่หันมา เท่านั้นเอง
นับจากนี้เราจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วใช่ไหม แล้วเธอจะคิดถึงฉันบ้างไหม
คงไม่หรอก. . ."ผมก็แค่หมาหน้าเซเว่น"
__________________________________________________________________
Tags: เรื่องสั้น30 Comments
อิชั้นอินเว่อไปมั้ยเนี่ย แต่ชอบเรื่งนี้นะ ชอบๆ เรื่องกาลเวลาก็ชอบ พี่คะ ซีไรต์รออยู่~!!
#1 By Coffee Break on 2010-10-19 15:32